|
არ მოკვდა, ღმერთთან წავიდა, ცას შეხსნა რკინის კარიო, ცრემლად დასდინდა სოფელსა, იმისი ცოდვა-ბრალიო. კაცის ზმუილი, მესმოდა ქალის “ვაიო”, გაწვრთნილი მგლების ყმუილიც ყოფილა სანახავიო. უცხოთ შვილებო, ვის მტერს აუბით მხარიო, ვისი ნაძლევი მიირთვით, ან ვისი ნასამხრალიო. გულ-მკერდი, ახარეთ გასახარიო, ვინ დასწვა თქვენი ჯილაგი, თქვენი გზის გასაყარიო. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ჯანსუღ ჩარკვიანის პოეზია |
