|
ვის უნახავს ის ედემი შლილი, სადაც ისე ტკბილ არ არის ძილი, როგორც ტკბილია გამოღვიძება; მონებას, როგორც უხმო ყვედრება, ცოცხალ ფშვენითა უყენებს თვალსა; იმ თვით ედემში თვისი ედემი? ვის უნახავს ის, სამშობლო ჩემი?.. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ილია ჭავჭავაძის პოეზია/პროზა |
