|
რატომ ვიგონებ ნეტავ იმ ტკივილს, დღესაც უმწეო სული რად წივის, რად მეჩვენება მე დღესაც თბილი შენი თვალები, საოცრად ცივი. დარჩა ვით წყალზე გავლილი კვალი და გული უფრო იმაზე მწყდება, სხვებისთვის მხოლოდ აღმოჩნდი ქალი. როცა შემოვრჩი ცხოვრების ქარებს. ვხედავ, დღეს ვიღაც აღებს უხეშად ჩემთვის უღმერთოდ დაკეტილ კარებს. რომელსაც ბევრი მლოცველი ახსოვს. ჩემი ფიქრი კი წრიალებს სადღაც, მაინც შენს ირგვლივ, მაინც შენს ახლოს... შენ არ მიგიძღვის წვლილი ამაში, ეს ძახილია ალბათ სიბერის ანდა, უბრალოდ, ბედთან თამაში. და ყველაფერი არის სურვილი, ეს გატაცება, ეს გახსენება სასთუმალია დაღლილ სულისთვის. |
