ღამე გაშიშვლებულ მთვარეს აფერადებს... ფოთლებს აფრიალებს ქარი გამეტებით... ფილტვებს დავიბერავ, სულის ჩაბერვამდე... მოდი, ერთ საწოლში ორიც დავეტევით...
ცივა გაშიშვლებულ ხეებს, დალოცვილი... მინდა დაგინახო, მთვარე მეფარება... მე კი, გელოდები ხელებგამოწვდილი...
ვერსად გავექეცი, ვერსად დავემალე... სიზმრებს მივეძალე, შენი მოლოდნით... ვიცი ამ ლოდინში, როგორ დამეღალე...
ხეებს ეფერება ქარის მარწუხები... მე ხომ, შენს სიყვარულს დღემდე ვაღმერთებდი... იქნებ მაპატიო,, თუკი გაწუხებდი...
უკვე მერამდენე ღამე, მეორდები... ფილტვებს დავიბერავ... სუნთქვას დავიწყებ და გულში შეგინახავ ადგილს.. გელოდები... |