|
გოგო მყავდა წიკლაურის. ჰაი, დადა, დადადა, შამხვდებოდა წინმკლაურით, მაცეკვებდა "ლამბადას", ტახტად დედამიწა გვქონდა, ზეცა გვქონდა საბნადა. ის ამქვეყნად აღარ არის, მეც მივდივარ, ხაბარდაა, ნეტა ქვეყნად იმითვინა, კიდევ ერთხელ დამბადა. |
| პოეზიის გვერდი • • • |
