|
რაც გამოვტოვე... ნუ წაიკითხავ. არც სარჩევს შერჩა ჩემი ტკივილი. წერტილი... პწკარს რომ უმძიმდა დიდხანს, დაკარგულია - მთვრალის ღილივით.
როგორც მდინარეს - ჩახსნილი ხიდი იქნება, ასე ამოვახველო ამ ჭლექიანი საწუთროს ბინდი!
თვალებს უცრემლოს და უკაეშნოს ნურც სველ ლექსებზე დამემდურები, - სულ წვიმდა... სული სადღა გამეშრო!.. |
