|
არც სილაჟვარდე გამოჩნდა ზეცის, არც დედამიწად ქარის გოდება, კაცი ყოფილა აშკარა მხეცი, რომელიც თან გძულს, თან გეცოდება.
გზად გამოშუქდეს ნათელი სვეტი, ვერ გადალეკავს ამდენ სიყალბეს ვერარა ძალა სიკვდილის მეტი.
ფიქრებთან ერთად გააქვთ თარეში და ანძა - ანძას გადაიყოლებს ყველაფრის დამტევ სიმწუხარეში. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გალაკტიონ ტაბიძის პოეზია |
