|
დამიზამთრდება ისეთ დროს, გაზაფხულისთვის ვწვალობ, შემეშველები, მპატრონობ, გებრალები და მწყალობ. მოლოდინები ხვალის, ბებერი ქედი ირწევა, უღელდადგმული ხარის. დამძიმებული ქედით, მივათრევ დროს და საფიქრალს უმადურობის გვერდით. სიცოცხლისათვის ვწვალობ, მადლობთ, უფალო, ჯერ კიდევ არ გამიმეტე, მწყალობ. |
