|
მოწყენა მოსდევს ამნაირ ავდარს, მე ხომ ვიგრძენი მთელი სამყარო. მინდა მივიდე დედის საფლავთან და იქ უმანკო ცრემლი დავღვარო.
მე სხვა ცოდვები უნდა მეზიდა. და საქართველო ასე მაღმერთებს პოეტს, წამოსულს მაღალ ზეციდან.
და მენატრება წვიმა სოფელის. ეს ჩემი სევდა და მწუხარება დარჩება მარად შეუცნობელი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ტერენტი გრანელის პოეზია |
