მთარგმნელი: ალექსანდრე ელერდაშვილი
|
ჩემი ცხოვრების სევდიანი გზა და სავალი თუ წამიერად წუთისოფლის ზღვართან დაება და თუ უეცრად კვლავ გიხილე, ჩემო ღვთაება, და დავინახე, რომ დაგეტყო წელი მრავალი და ოქროს ნაცვლად თმაში ვერცხლის ქსელი გაება და თუ დავძლიე მეც სიმხდალის ყველა ვაება და აღარ დამრჩა არც აწმყო და არც მომავალი, და გაგახსენო დრო და ჟამი... ის წუთი, ოდეს ამქვეყნად შენი სიყვარული შემომეგება, და რადგან ფეხქვეშ გზა-სავალი აღარ მეგება, გაგანდობ გრძნობას, რომ ტკივილი აღარსად კრთოდეს. |
