მთარგმნელი: გიორგი ხულორდავა
|
არ მინახავხარ, ქალბატონო, უკვე წლებია, ოდეს აიხსენ ეგ პირბადე ჩრდილსა თუ მზეში და ჩემი ვნებაც რომ გაიგე, თვალები მრეში მომამძაფრე და განშორებაც გინებებია. მან მოწყლა ყველა სურვილი და ჩამიკლა ხელში და ახლა, როცა სიყვარულზე დღემუდამ ვხვნეში, ვხედავ, შენს სახეს სიბრალული მოახლებია. და ისევ მაკრთობს სანეტარო იგი ზმანება, სად გადამალე ის პირბადე, მე რომ გამთანგა აწი სიკვდილის შავი ჩრდილი მოექანება, რომ დამეწინდოს და წარიღოს ყველა სურვილი. |
