ჩემი სიცოცხლე მე მივამსგავსე
მაისის ყვავილს თვალმოციმციმეს -
ტუჩებში ჩამდგარ შარბათით სავსეს
მზე რომ დახედავს და გაუცინებს.
სხვა არ მხვდა წილად ამაზე მეტი...
გაქრა სიზმარი, ნაზი, პირმკრთალი,
და სიფხიზლეში დამრჩა პორტრეტი
როგორც სარკის წინ ნაცრემლი თვალი.
მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა
