|
ჩვენი საიქაო-აბალახებული, ჩვენი სააქაო-ატალახებული, მე კი - ნამეტნავად და შენც - ნამეტნავად - გალაღებული და გადალაღებული. მამრი - ნამეტნავად აგიზგიზებული, მდედრი - ნამეტნავად აკისკისებული, ხოლო ნიკოფსიით დარუბანდამდისინ - ფურთხი ღირსეული - აკაკისებური. გადაეწყობიან გვიან კლავიშები, ხმას აიმაღლებენ გვიან გავეშებით, ადრე - ჩვენები და გვიან გარეშენი - ყველას და ყველაფერს გვიანგარიშებენ. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ვახტანგ ჯავახაძის პოეზია |
