|
ველზე ყაყაჩოთა ნაღვერდალი, წვიმის სევდიანი იდილია, რაც მიყვარს, ყველაფერი აქეთ არი, წყალგაღმა მარტო სიკვდილია.
სიტყვა სიყვარულით მომიწანი, ვიდრე აქეთა ვარ, მომეფერე, ნავში ჩაჯდომამდე მომისწარი.
ვეღარ მოვერიე ქარიშხალებს, მერე როგორც გინდა, დამიტირე, ფარჩა-აბრეშუმი გამიშალე.
გული, აქამდეც რომ მიკირია, წყალგაღმა არაფერი აღარ არის, წყალგაღმა მარტო სიკვდილია... |
