|
ცეცხლის წვიმა წამოსულა, ღვთისმშობელო მარიამ, და ეს წვიმაც იქნებ სულაც ისევ ჩვენი ბრალია.
და კაციან-ქალიან არავის არ გაუგია, ღვთისმშობელო მარიამ.
იმედიც და ნუგეშიც, მოგვეც ღამის გასათევი შენს მადლიან უბეში.
და, ზღაპრით თუ იგავით, ისეთები გაგვაღვიძე, დიდგორთან რომ ვიყავით... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • თამაზ ჭილაძის პოეზია |
