მორის ფოცხიშვილი - დავიწყება
ო, რა წყალია,
რა მიწაა,
რა ჰაერია,-
მითხრა მოვალო,
არ მოვიდა,
გზა აერია.
ვაი იმდენად
დიდი იყო
ალბათ ცდუნება,
მარტო დარჩენილს
დაავიწყდა
შინ მობრუნება.
ან იქნებ უკვე
აღარ სჯერათ,
აღარც ელიან,-
ო, რა წყალია,
რა მიწაა,
რა ჰაერია!
|