|
ჩვენ განვშორდებით, შეხვედრის ჟამი დარჩება, როგორც თეთრი ზღაპარი, შენი მსუბუქი ნაბიჯის ჩქამი, შენი მზერა და ხმა გასახარი.
მე შენი ხმები ვით დამახსოვდეს, ვიცი: გრიგალებს ერთად შევხვდებით, მაგრამ ერთმანეთს - ვეღარასოდეს.
ეპიტაფიებს დაფარავს ხავსი, მაგრამ ჩემს ლექსში ჩამქრალ თვალებზე ვინმე შეკრთება გრძნობებით სავსე.
შენი რუსული ხმების შეხებად, როგორც ყოფნაში შეუხვედრელთა მოუხუცებელ ლექსში შეხვედრა. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მირზა გელოვანის პოეზია |
