|
როცა ქუჩაში ერთად მოვდივართ, შენი თვალების მზით ვარ შემცბარი, მე გაზაფხული თავი მგონია და შენი სახით მომყავს მერცხალი. როცა მარტო ვარ - ღიმილით მოდის ერთი, მეორე, მერე მესამე: - მაშინ იმ გოგოს რომ მიჰყვებოდი, გვითხარი, რატომ არ მოგვესალმე?! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • შოთა ნიშნიანიძის პოეზია |
