|
სახურავებზე, სახელურებზე, საფეხურებზე, ქვაფენილებზე - დაფენილია თოვლი და მთვარე. მთვარეში, თოვლში შრიალებს მტკვარი და ისევ შენზე უნდა ვიფიქრო, უნდა ვიფიქრო და დავიჯერო, რაც დღეს არ მჯერა, რასაც ეს ჭერი უკვე ამდენი ხანია უძლებს. მე მინდა: ერთხელ დაგკარგო უცებ და სხვანაირი გიპოვო მერე. მთვარეში, თოვლში შრიალებს მტკვარი. თეთრ ხეზე ჩიტებს დარჩათ ეჟვანი… მე მინდა: შენი ფეხის ხმა კარებს მთვარეში, თოვლში არ მოეჩვენოს და გაიცინო, როგორც იცინი ნამდვილად, სადღაც: ფიქრში თუ ძილში,- თორემ მე დღესაც ვეღარ ვიძინებ უცნაურ ეჭვით, უცნაურ შიშით. ქვაფენილებზე, საფეხურებზე, სახელურებზე, სახურავებზე - დაფენილია თოვლი და მთვარე. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ოთარ ჭილაძის პოეზია |
