|
შენ რომ ჩემთან არ იყო, რა ვიღონო უშენოდ, ძეგლი ვისღა ავუგო, ტაძარი ვის ვუშენო?
დავრჩენილვართ ორნიღა, მარტოდ მარტო, ნაპირზე თითქო ზღვამ გამოგვრიყა.
სიხარულით ვსულდგმულობთ, ჩემო ნავმისადგომო, ერთადერთო კუნძულო.
ჩემი სულის ნათებავ, მე შენი ხმა საფლავშიც, მკვდარსაც მომენატრება.
შენს შუქსა და მშვენებას... მაგრამ რა ვქნა უშენოდ, მე იქ რა მეშველება! |
