|
ჰე, რა ქარია, რა ნამქერია... შარას გავცქერი და ვფიქრობ დიდხანს - რაც მითქვამს თურმე არაფერია, ყველაფერია - რაც უნდა გითხრა.
მე შენთვის ვქარგავ, შენ ერთი დამრჩი ახლა ფერიად. არაფერია, რაც იყო, მაგრამ, რაც უნდა მოხდეს - ყველაფერია. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მორის ფოცხიშვილის პოეზია |
