|
- ჩემო ციცქნა ქალბატონო! აი, ჩემი საბატონო, - ვუთხარი და მოვატარე ეზო. მოგეწონა, ქალბატონო, მზის და მთვარის საბატონო, ეს ყვავილი, ეს ნიავი, ასე უმიზეზო?
ამ მგალობელ იადონებს ანკი როგორ მიატოვებ, აი, თითქოს გიცნეს...
იღიმება ქალბატონი და გაჰყურებს სივრცეს. |
