|
შენ რომ გგონია ზეცის ბოდვები, ის ქარი მთისკენ ანაქროლია, შენს ბედისწერას ვერ გაშორდები, - არცა თქვა, - "ბედი არა მქონია".
უდავოდ ენდე, თუ ის გენდობა, გწამდეს იმედის, თუნდაც მცირედის, მკრეხელობაა უიმედობაც.
ვაჰ, თუ გგონივარ ღმერთი გამრიგე, - ხომ ვერ გაიგე, რაც მე გითხარი, და შენ გგონია, რომ მე გავიგე? |
