|
გულში გვალვა შევიფერე, თვალს ნალექი აღარ სცვივა, შენ რომ სული შემიბერე, იმ ნიავმა გამაცივა.
მზემ საწოლი დამირწია. სისხლმა წნევა დამაწია ეს სულ შენი ნაღვაწია.
ვნების სეტყვა მიუსია. ექიმბაში ზღვა რომ მნახავს, ალბათ იტყვის - ვირუსია.
სხვა არავინ მეგულება. რა კარგია, ჩემო კარგო, თურმე შენით სნეულება. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ნიკო გომელაურის პოეზია |
