|
ვიდრე გებუზღუნება, შენს გზას თვალს არ აცილებს და ბავშვური ქცევებით, ვიდრე ასე გაცინებს.
ვიდრე ზურგი გაქცია, შენ რომ მოგწონს ის კაბა, ვიდრე, ისევ აცვია.
ტირილით და გოდებით, ესე იგი ხვალ ისევ, მასში განმეორდები.
ქარია, თუ გრიგალი, ჯერ ისევე უყვარხარ, ჯერ შენია ის ქალი.
მდუმარედ და ღიმილით, ესე იგი გულიდან, წაუშლიხარ ტკივილით.
თუ შეუწყდა ზარები, გრძნობით არა, სიცივით, იღლებიან ქალები.
არც კითხულობს, თუ ნახავ, უნდა მიხვდე ძვირფასო, უკვე აღარ უყვარხარ! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ნანა მეფარიშვილის პოეზია |
