| შენ ამოდიხარ ზღვიდან მზესავით:
თავისუფალი და მოთენთილი ზღვითა და სისხლით, რომელც შენში თავბრუდამხვევი სისწრაფით ბრუნავს.
და ჩემს ნაჩუქარ უბრალო მძივებს ცხელ ძუძუებზე ისრეს და უსმენ უსაზღვრო სივრცის ვნებიან სუნთქვას... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ოთარ ჭილაძის პოეზია |
