|
სასაფლაოზე ქარი დაძრწის სავსე კაეშნით... დუმს სასაფლაო ქვის ძეგლებით, ვით ძველი ქალდუ... სასაფლაოზე ქარი დაძრწის და აკლდამებში დაეძებს სადგურს... ყვავნი სამრეკლოს გარს უვლიან და თვალთა კრთომით დაეძებენ მყუდრო სავანეს და ტირის თოვლი ობოლთ სამარეს... დუმს სასაფლაო სევდიანი, ვით ძველი ქალდუ, გულში ინახავს კაეშანს ფარულს... კითხულობს მთვარე ქვის ძეგლებით უძველეს ქართულს - ნუსხურს და მთავრულს სასაფლაოზე ქარი დაძრწის და აკლდამებში დაეძებს სადგურს... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ანა კალანდაძის პოეზია |
