|
რეკავს, რეკავს ტარიელის მობილური რეკავს, რეკავს, ნაპერწკლები სცვივა ფირუზისფერ ეკრანს. უცნაური ხმით გაივსო სახლი ანუ ქვაბი, სმენად იქცნენ ხეები და კლდეები და ქვები. სმენად მხეცნიც მოვიდიან - ამა ზარის ზართა, შავი ცხენიც გაკვირდა და გა-ცა-უმეცარდა. რეკავს, რეკავს, ტყენი დგანან, რეკავს, მთანი სხედან, იგი სტირს და არა ესმის, ჩაჰღვრის ცრემლთა ცხელთა. სოფლის გაღმა გააბიჯა - უცხო მდინარესთან... - ცოტა გვიან გადმორეკეთ, ქალბატონო ნესტან! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ვახტანგ ჯავახაძის პოეზია |
