|
რამ დაგაშრო, შე ოხერო, ღარიბების ბედის წყარო?! ამოდუღდი, რომ ქვეყანა ერთნაირად გაახარო!
ორნაირად გაყოფილი: ბედით ჩაგრულს უღვთოდ სტანჯავს თავის ბედით კმაყოფილი!
ბნელს მარხია, როგორც ჭური, მძლავრნი ამ ჭურს ჩასძახიან: გაგვიწიე სამსახური! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • იოსებ დავითაშვილის პოეზია |
