|
იქით ნუში, აქეთ ნუში, დახეთქილი ბროწეული, ისევ ალუჩების ბუში და ატმების ძოწეული.
სიო მოჰქრის შებინდების. მოისმინე წინანდელი გაჟრჟოლება სიმინდების.
კოშკის ძველი გალავანი, წინაპართა ჩვენთა ხვედრი - მათი მიწა და სავანე.
თითქო კარი დარაზოდეს, შენ ნუ მკითხავ მაინც წარსულს, არც მე გკითხავ არასოდეს. |
