|
ვეღარ განკურნავს ჩემს ბებრულ წუხილს დუმილი ცაცხვის, ფიჭვის თუ მუხის… ღმერთმა შეარგოს და მიუტევოს, ვისაც ულხინდა და ახლაც ულხინს.
წერტილს დაუსვამს ვნებათა დუღილს… მეც ამ დიდებულ წამს ველოდები, ვით გაზაფხულის ელვას და ქუხილს. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ოთარ ჭილაძის პოეზია |
