|
არ გერგო ბედი ფინჩხისოდენი და ლამაზ მუხლებს ლოცვით იტყავებ. და ლოცვის შემდეგ შენი ორდენის ანგელოზები მოგაკითხავენ...
შენს მწარე ლოცვას- სავსე, გაკვამლულ ზამთრის რტოებით, ვინ თქვა მიწაზე პოეტის მოცლა - ჩამოსული ვარ ციდან დროებით...
მწარედ გაწუხებ ცელქი ბავშვივით ჩემგან მიტყეპილს... ნურცერთ კითხვაზე ნუ მიპასუხებ, ნურც ნუღარაფერს შემეკითხები...
დაღლილს ამაოებით თუ გავცდი შენი ბედის ნაპირებს... ... ჩამოსული ვარ ციდან დროებით და ისევ... ცაში წასვლას ვაპირებ... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ვასილ ბესელიას პოეზია |
