|
განა მე მშიერი ვიყავ ჭამისათვის წამოვედი შენთან ლაპარაკი მსურდა და მისათვის წამოვედი.
ღამისათვის წამოვედი დამავიწყდა, ვეღარ ვამბობ რა მისათვის წამოვედი.
ჩემი თავი ტარასშია დიახ მეტად მორთული ხარ დიბაასშია ხარასშია.
სანდალის ფანჯარაშია პირი ოქროს სარკეს გიგავს ჯამისათვის წამოვედი.
სარგებელში ენას მოგცემ თავს ბარათის ალაგასა მეჯლისისა ლხენას მოგცემ.
ჩემსა თავსა შენად მოგცემ ან მომკალ ან დამარჩინე ამისათვის წამოვედი.
შენი ფასი ვერ ითქმება რა ინდოეთს, რა ფრანგოეთს შენისთანა სად იქნება.
მთელს ქვეყანას ებრალება ალაბი გადმოვიარე და შამისათვის წამოვედი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • საიათნოვას პოეზია |
