|
ჩამოიმტვრევა ცის თაღი - ლურჯი იასპის მინა, უშენოდ არსად არა ვარ, უფსკრულის ფსკერზე მძინავს.
მარტო ძეძვი და ღოლო, გამიტანს დარდის ნამქერი სადმე არაგვის ბოლოს.
ვის დავუმძიმებ ლოდინს, თუ გინდა, ნურც დამიტირებ, ისე, უბრალოდ მოდი.
მიმწუხრისფერი ფარდა, არც რა მგონია სიკვდილი შენთან სიშორის გარდა. |
