მთარგმნელი: მაგალი თოდუა
|
მემთვრალეთ აუგს ნუ იტყვი, მე გთხოვ განდეგილ მამასო, განა თქვეს შენზე მემთვრალეთ ცოდვა მოვკითხოთ ამასო?
სუყველა იმას მოიმკის, რაც მას უხნავს და უთესავს.
სიყვარული აქვს სალოცად მეჩეთს და სინაგოგასაც.
ანდა რა იცი, რა გველის, თვალთ გაფარია ფარდაო.
სამოთხეს არც მე ვეძებდი და არცა ჩემი მამაო.
მდინარის პირას ვქეიფობთ, ჩრდილებს გვიფენენ წნორები.
და სამოთხეშიც გნახავენ ხელში საღვინე ჯამითა. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ჰაფეზის პოეზია |
