მთარგმნელი: მაგალი თოდუა
|
კურთხეულ იყოს ის დრო, როდესაც შენ ჩემკენ ჩუმად გეჭირა თვალი, როცა ჯერ კიდევ ღაწვებზე მაჩნდა ვნებათა შენთა ღელვათა კვალი;
იქით თვალით რომ მკილავდი მწყრალი, აქეთ ტუჩებით ბადაგს მასმევდი და იყავ ვნების მორჩილი ქალი;
ნაქეიფარზე, ვით სიძე-სძალი, მე და შენ ერთურთს შემოვრჩით ერთხელ და შევაჯგუფეთ ცოდო და ბრალი;
ლოყათა შენთა ძოწი და ლალი გულს უმოწყალოდ მიფუფქავდა მე, ვითა ფარვანას - კელაპტრის ალი;
სუფრას გვილხენდი შენ, სუფრის თვალი, და როცა მთვრალი თვალით გვიმზერდი, გველეწებოდა რბილი და ძვალი;
და ღვინის ნაცვლად წინ მიდგას წყალი, კურთხეულ იყოს ის დრო, როდესაც სირაჯხანაში ვეყუდე მთვრალი! |
