|
და გიხილე, ღამეს ხევდი ფუნჯითა ვარდებს თესდი მარგარიტას სახლში მთის მიხვეულ და მოგრეხილ ქუჩით შინ მიქონდა მუშამბა და ხასი.
რად ეტრფიო "ორთაჭალის ტურფას.” მთელი ღამე შენ დაჰქროდი ეტლით ან ხატავდა საქართველოს სუფრას.
თან ფიქრობდა, მარგარიტას სძინავს; უყვარდა და ყიდულობდა ყვავილებს და ავსებდა ყვევილებით ბინას.
არ უნდოდა ღვინის სმა და სუფრა. მარგარიტას ფერმიხდილი სინაზე. თეთრ ტილოზე ორჯერ გადიქუფრა.
კაფანდარა, მოქეიფე, არიფი მარგარიტამ როგორ გაგიმეტა და ქუჩებში გაწანწალა ღარიბი.
მიუმატა უცხო სუფრას მარილი ამ უეცრად სადმე სამკურნალოდ წაიყვანეს ავადმყოფი ყვავილი. |
