|
ასე მოხდა: კაბა, რომელიც მე უნდა მეცვას, სხვა ქალის ტანზე აყვავებულა... სიტყვა, რომელიც მე უნდა მეთქვა, სხვა ქალმა გითხრა... კოცნა, რომელიც მე მეკუთვნოდა, სხვა ქალის ბაგემ მიისაკუთრა... მე კი ვდგავარ უჩრდილოდ და აგვისტოს დაფდაფის ხმაზე თავდავიწყებით, ჩემს მაგივრად სხვა ქალი ცეკვავს, მე საკუთარი ცრემლების ჩადრქვეშ კაბას, კოცნას და საყვარელ ცეკვას ვემშვიდობები... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • დალილა ბედიანიძის პოეზია |
