|
ოჩოკოჩი ბაკუნობს თხის ჩლიქებით, ოჩოკოჩს უჭირავს სტვირი. იარა, იარა, დალექა ჩირგვები, ახოსთან წაიქცა და ტირის. ოჩოკოჩო, ჰეი, ოჩოკოჩო! ჩაჰბერე, დაუკარ სტვირი! ოჩოკოჩი ხეტიალობს ნაურმალ შარაზე, - კაცი ვარო და სისხლი მიდუღს, მეგრელმა ქალებმა კარები ჩარაზეს - დიიდუ! ფაცხაში ბავშვებმა უმატეს ტირილს, ფაცხაში ვარსკვლავები ცვივა. ოჩოკოჩო, ჩაჰბერე, დაუკარ სტვირი, ცივა... ოჩოკოჩი წყევლის ღამეებს მთვარიანს, სიყვარულით ღარიბს, მარტოობას მდიდრულს. ოჩოკოჩი ტყეში დადის და ოჩოკოჩი მთვრალია, დიდუ! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ნაზი კილასონიას პოეზია |
