|
გაქრება ისევ სიზმარი ღამის და გაგრძელება ჩემი ობლობა. უფრო კარგია ასეთი წამი, უფრო კარგია უმეგობრობა.
და უცნაური - ჩემი აზრები. მე მივალ ასე თმაგაპარსული და ისევ მალე გავლამაზდები.
ამაღამ მთვარე გვიან ამოვა. შევდივარ ბაღში გულდაწყვეტილი, შევდივარ ბაღში და საღამოა. |
