|
მე მივდიოდი, ქალი მღეროდა და სიცოცხლეზე უფრო ვნაღვლობდი. მთვარე ზეციდან მტკვარს უცქეროდა, როცა მადათოვს მივუახლოვდი.
როდის ელავდა ჩემს წინ სანთელი. იდგა საღამო და მე მომსდევდა შავი ფიქრების კორიანტელი.
და ჩემზე ბევრი ლეგენდა ითქვა. მაშინ დაღლილი შინ ვბრუნდებოდი და ოთხშაბათის საღამო იდგა.
და სიცოცხლეზე უფრო ვნაღვლობდი. მთვარე ზეციდან მტკვარს უცქეროდა, როცა მადათოვს მივუახლოვდი. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ტერენტი გრანელის პოეზია |
