|
რა ძვირფასია მზის მისტერია. როცა მფარავენ თეთრი წვიმები, მაშინ ოცნება ნისლისფერია, ვფიქრობ წარსულზე და ვიღიმები.
სადღაც იღბალი გამოვიარე, მე უფრო მახსოვს ჩამოღამება, მუსიკა ჩუმი და მგლოვიარე.
ცისფერ სინათლეს ვამჩნევ შინიდან, ბევრი უდაბნო მქონდა მოვლილი და პილიგრიმი ბაღთან მივიდა.
თითქოს უცნობი არემარეა, თან მენატრება გზა უშფოთველი და უნაზესი "ავე მარია".
ჩემი ცხოვრება იდუმალესი, როგორც სიზმარი და იდილია, მან მოიტანა ჩუმი ალერსი.
შენ სიხარული თითქმის მადროვე.. მშვიდობით, მფარავს ღამის თოვლივით მელანქოლია და სიმარტოვე. |
