|
შენ ზენა ქარი სახლშიც გიბერავს, ხშირად გაღვიძებს გულის ტირილი, ღამე ნაკადულს ესაუბრები და დილით მიხვალ ხმაჩაწყვეტილი.
დედაც გაშინებს, და იწერ პირჯვარს! გახსოვს, საწუთროს ქარმა რომ უცბად განათებული ცა გადაგლიჯა.
ვის არ უყურე, ვის არ ეხვეწე, ბოლოს კი დარდი: დედამიწაზე ნეტავი რისთვის შემოვეხეტე?! |
