|
...ალბათ ძალიან გამოვიცვალე, მეგობრები ჩემთან უკვე აღარ დადიან, ნაცნობებიც მერიდებიან. უკვე სალამსაც აღარ მაძლევენ... მე კი ვიცინი და ამაყად ვიცქირები ჩემი ფანჯრიდან, რადგან გამართლდა იმედი ჩემი და ამ დილით ჩემს მრთელ სხეულზეც ჭრილობებმა დააღეს პირი და სისხლი დამდის... ჰეი, ტკივილი გაშინებთ ვისაც, იყავით ფრთხილად, გადამდებია ჭრილობები პატარა კურდღლის. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • გურამ პეტრიაშვილის პოეზია/პროზა |
