|
გადმოკიდულა ციდან სემირამიდის ბაღი, გულია ერთი ციდა და მთის ოდენა დაღი. არ ვკვნეს დაჭრილი გალლი. მე ვერ მომიკლავს წყურვილს - სამარიელი ქალი. ომებს, ტირილებს, კვდომას და კართაგენი მოჰბერს - სხვა ტრფიალების ნდომას! თაისს - ლოცვები ლალის, მაგრამ შენ გქვია, ვიცი: ყველა სახელი ქალის. ჩვენ კი ვართ მტრები თავის: მე - ბალთაზარი მეფე, შენ - დედოფალი სავის! |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • შალვა კარმელის პოეზია |
