|
ცხოვრება მიწყობს ათასგვარ ფინტებს: ხან დარდში მიწოვს, ხან ვნებას მინთებს. განვლილი წლების მიგზავნის ქვითრებს, ყოველდღე მწველის, ყოველდღე მითრევს. პატრონი დუქნის, ჩემს თუმანს ითხოვს, მე შაურს მჩუქნის. ზოგჯერ კი, უცებ, მიბოძებს ხალისს - დროსავით უცვეთ სიყვარულს ქალის. და ასე მუდამ. ცოდვა ხან დამძლევს, ხანაც კი ვგუდავ. მე ერთს ვთხოვ რამეს, ცხოვრებას ჩემსას: ნუ ზოგავს წამებს, ბოლომდე შემსვას... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ნიკო გომელაურის პოეზია |
