|
რამდენი სულიც ვართ ავტობუსში, ორი იმდენი გვაქვს განსხვავება: ზოგი ჩაიფლა თავის წარსულში და მოგონების ქსელში გაება; და სიყვარულით გული აქვს სავსე; ჩემი განცდები სხვებისას არ ჰგავს, - წლებმა სხვა ფიქრთა ღელვით შემავსეს. მუდამ ვშიშობდი, თუ ვის გავენდო, ახლაც ზღვის გულში მინდა ჩახედვა, ზღვის სიხარულით მინდა ავენთო. ბევრი გავცვითე ჩითი და ფარჩა... ეჰ, რამდენი მაქვს ჯერ დასაწერი და სასიცოცხლოდ ცოტა დრო დამრჩა... |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • მარიჯანის პოეზია |
