|
ქსანი - მინანქრის ლურჯი ტიხარი... ალვაზე ბუდე, როგორც ბეჭედი... ოღონდაც ახლა მაინც მითხარი - მეტრფე იყავ თუ... ხიფათს ეძებდი?! შორით მოისმის აფთრის ხარხარი... თუმც არასოდეს იყო ქართველი მტრის უცაბედი და უნახავი. და დავიწყების ნისლი დაჰხურა. შენ ვინ იყავი ისეთი, ნეტავ, რომ დრომ აქამდე ვერ გაგახუნა?! ჩაუქრო ცეცხლი, სურვილ-ვნებანი და მაინც... დღემდე ვერ დაავიწყა ქართველს შუღლი და ჯიბრი შენდამი. თუმც, შენი ტრფობა, ალბათ, მეძრახვის, მაგრამ მუხრანთან ვარ და არ ვიცი, ქარი უსტვენს თუ... კვლავ შენ მეძახი... |
