|
ნეტავ კაცის გულს რა ღრღნის, რა ჭია - ფუჭ დიდების თუ სულის ვნებულის, როცა ვცახცახებთ, როგორც ბაჭია, მგლის ყმუილისგან შეშინებული. მერყევ კიბეთა რად ვემგვანებით ზოგჯერ გორილას, ან სიყვარული ვინ დაგვიბედა, ან სიძულვილი სად გაგონილა. სანამ ვგმინავდეთ, მღვრიე ღელეში სანამ ვცურავდეთ, სიყვარულიდან სიძულვილამდე, სიძულვილიდან სიყვარულამდე. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ზურაბ კუხიანიძის პოეზია |
