|
ცის ცრემლი ისე სპეტაკია, ისე ლამაზი, ხვატით დაშაშრულ მიწას როცა დაეპკურება, ნაზ ყვავილებად ამოდის ცრემლი.
ისე მწარეა, როს ღაპაღუპით დაეფრქვევა მოქარგულ მიწას, ყოველნაირი ყვავილი ჭკნება.
კაცის ტკივილებს შენზე ერთგული მომტირალი ვინ გააჩნია. |
პოეზიის გვერდი • • •  • • • ზურაბ კუხიანიძის პოეზია |
